Στη συνέχεια της θεματικής ενότητας για την ελιά στην εξ αποστάσεως ,παρουσιάζουμε την διαδικασία παραγωγής του λαδιού....και των προϊόντων του.!!
ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ
Κάνουμε τα εξής πειράματα:
Ζητάμε από τα παιδιά να ρίξουν σε ένα κομμάτι χαρτί κουζίνας λίγες σταγόνες νερό και σε ένα άλλο λίγες σταγόνες λάδι. Το αφήνουμε λίγη ώρα και μετά παρατηρούμε τι έγινε. Το νερό εξατμίστηκε το λάδι , άφησε λεκέ(λαδιά).
Ζητάμε από τα παιδιά να βάλουν σε ένα ποτήρι νερό και στη συνέχεια να ρίξουν μέσα λίγο λάδι και να ανακατέψουν με ένα κουτάλι. Τι παρατηρούμε; Το λάδι δεν ανακατεύεται στο νερό, έρχεται στην επιφάνεια γιατί είναι πιο ελαφρύ.
ΓΛΩΣΣΑ
Μαθαίνουμε το γράμμα Λ,λ . Αφού δείξουμε πως γράφεται το γράμμα, βρίσκουμε αντικείμενα μέσα στο σπίτι που αρχίζουν από το γράμμα Λ. Κάθε παιδί βρίσκει ένα αντικείμενο μέσα στο σπίτι που αρχίζει από το γράμμα Λ και μας λέει μια ιστοριούλα.
π.χ. ΛΕΜΟΝΙ: Μια φορά ήταν ένα λεμόνι που έπεσε από τη λεμονιά και συνάντησε μια πιπεριά. Πήγαν στο πάρκο μαζί, έπαιξαν τραμπάλα και κρυφτό. Μετά κουράστηκαν και γύρισαν πίσω.!!!
ΛΟΥΛΟΥΔΙ: το λουλούδι μου μυρίζει ωραία σαν άρωμα που βάζει η μαμά και πηγαίνει για ψώνια!!!
ΛΕΓΚΟ: Ένα λέγκο μια φορά συνάντησε ένα δεινόσαυρο , ο δεινόσαυρος ήταν πολύ πεινασμένος και το έφαγε , αλλά το λέγκο του έκατσε στο στομάχι και τον έπιασε πονόκοιλος!!!
Στη συνέχεια διαβάζουμε την ιστορία:
Η ΕΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ
Mια φορά δίπλα σε μια ελιά
είχε φυτρώσει ένα καλάμι. Η ελιά ήταν ένα μεγάλο και δυνατό δέντρο με πολλά
κλαδιά που κρατούσαν τα φύλλα τους όλη τη χρονιά και κάθε δυο χρόνια, έγερναν
από το βάρος του καρπού. Το καλάμι πάλι ήτανε ψηλόλιγνο με καταπράσινα στενόμακρα
φύλλα, με ωραιότατα παράξενα λουλούδια που έμοιαζαν με τσαμπιά κι είχανε το
σχήμα του αδραχτιού.
Η ελιά καυχιόταν ολοένα:
-Τι είσαι συ μπροστά μου;
έλεγε στο καλάμι
Εγώ είμαι ένα δέντρο μεγάλο, δυνατό, ευλογημένο. Οι άνθρωποι με
λατρεύουν γιατί τους δίνω τις ελιές και το λάδι μου, τους δίνω ξερόκλαδα
για να ζεσταίνονται, τους δίνω ξύλα για να φτιάχνουν ακριβά έπιπλα. Είμαι
μεγάλη, ψηλή, γερή και συ είσαι ένα αδύναμο πραγματάκι που λυγίζεις
μπροστά σ’ όλους τους ανέμους και τους προσκυνάς. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς
έχεις την τόλμη να φυτρώνεις πλάι μου.
Το καημένο το καλάμι που ήταν
από φυσικού του ντροπαλό, τ' άκουγε όλα αυτά και δεν έλεγε τίποτα κι ούτε και
θύμωνε γιατί αυτό δεν είχε να καυχηθεί για τίποτα.
Ήρθε ένας χειμώνας όμως βαρύς
κι άρχισε να φυσάει ένας αέρας δαιμονισμένος, που χτυπούσε με μανία την
ελιά ώσπου στο τέλος την ξερίζωσε. Το καλάμι, με το πρώτο φύσημα του
ανέμου, έγειρε, λυγερό όπως ήτανε, προς το νερό κι έτσι ο άνεμος περνούσε
από πάνω του χωρίς να το πειράξει. Κι όταν η καταιγίδα σταμάτησε κι ο
άνεμος έπαψε να φυσάει, η ελιά απόμεινε πεσμένη στο χώμα και το καλάμι
σηκώθηκε πάλι όρθιο και λυγερό, όπως και πριν.
Βλέπετε, το καλάμι ήξερε να υποχωρεί εκεί που ένιωθε ότι δεν είχε δύναμη ν’ αντισταθεί, ενώ η ελιά πλήρωσε με τη ζωή της την υπερηφάνειά της.
Ακούμε το γνωστό τραγούδι:

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου