Η βαλίτσα

 Με αφορμή το βραβευμένο animation THE BOX,το όποιο περιγράφει τη ζωή ενός παιδιού πρόσφυγα που αναγκάζεται να εγκαταλείψει την πατρίδα του λόγω του πολέμου με μόνη ασπίδα προστασίας ένα χαρτόκουτο εισάγουμε τα παιδιά στο θέμα της μετανάστευσης  και των προσφύγων.

https://www.youtube.com/watch?v=KwCtWfwYlkw

Στη συνέχεια  παρατηρούμε το έργο του καλλιτέχνη Bruno Catalano: Οι ταξιδιώτες ''Le Voyageurs''

Οι «ταξιδιώτες» είναι μια σειρά από δέκα μπρούτζινες, ανθρώπινες  φιγούρες  οι οποίες παρουσιάστηκαν σε μια έκθεση  στη Μασσαλία τον Σεπτέμβριο του 2013 όπου η πόλη είχε οριστεί Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 

Αρχικά δείχνουμε το έργο στα παιδιά και αφήνουμε λίγο χρόνο να το παρατηρήσουν. Τα νήπια παρατηρούν το έργο και περιγράφουν αυτό που βλέπουν: Είναι γλυπτά δίπλα στη θάλασσα. Άνθρωποι που κρατούν βαλίτσες. Κάπου πηγαίνουν. Εκφράζουν ερωτήματα: Γιατί  φεύγουν; Που πηγαίνουν; Καταιγισμός ιδεών: Πηγαίνουν ταξίδι, διακοπές; αναγκάζονται να φύγουν από τον τόπο τους; Γιατί; Γίνεται πόλεμος, κινδυνεύουν. Κεντρικό ερώτημα- κριτικός στοχασμός: Γιατί λείπει ένα μέρος του σώματος τους; Κάνουν υποθέσεις: Τι θέλει να δείξει ο καλλιτέχνης; Συμβολισμοί: αφήνουν ένα μέρος της ζωής τους , της ψυχής τους πίσω στην πατρίδα τους., Έκφραση συναισθημάτων:  Συναισθήματα που προκαλεί το έργο στα παιδιά. Συζήτηση για το θέμα.( δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες, ποια είναι τα συναισθήματα τους, πως πρέπει να αντιμετωπίζονται από τους άλλους ανθρώπους, μπορούμε να μπούμε στη θέση τους; Επέκταση του  θέματος:  ξενοφοβία,  ρατσισμός, κοινωνικός αποκλεισμός.

Διαβάζουμε τρία βιβλία σχετικά με το θέμα.

Επίσης για να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση στα παιδιά παίζουμε το παιχνίδι ''Σπιτίσια στεφάνια'' ένα παιχνίδι που θυμίζει μουσικές καρέκλες, με τη διαφορά ότι κανείς δε μένει εκτός. Κάθε φορά που αφαιρούμε ένα στεφάνι το παιδί που μένει χωρίς σπιτάκι ζητά  φιλοξενία  από κάποιο άλλο. Το παιδί που το φιλοξενεί λέει μια καλή κουβέντα και το παίρνει μαζί του. Το παιχνίδι τελειώνει όταν μείνει ένα στεφάνι. Όλα τα παιδιά προσπαθούν να χωρέσουν  σε ένα στεφάνι έστω και με τις μύτες των παπουτσιών τους , δείχνοντας  έτσι ομαδικότητα και αλληλεγγύη.

Αποφασίζουμε να φτιάξουμε το δικό μας γλυπτό, παρόμοιο με του καλλιτέχνη. Μετά από  πολλή συζήτηση για τα υλικά και τον τρόπο που θα το φτιάξουμε .....

Αρχίζουμε δουλειά!!!

Δίνουμε τον τίτλο: Ο ταξιδιώτης με τη ραγισμένη καρδιά.💔💔

Χρειαζόμαστε και μια βαλίτσα. Παίρνουμε ερεθισμα από το έργο του  Αλέξη Ακριθάκη και τις βαλίτσες του.

Κατασκευάζουμε τη δική μας βαλίτσα, και βάζουμε μέσα ότι εμείς νομίζουμε απαραίτητο.

Είμαστε έτοιμοι για το μεγάλο ταξίδι..... αφήνοντας πάντα κάτι πίσω μας!!!