37ο Νηπιαγωγείο Ηρακλείου: Φρίντα Κάλο

Η Φρίντα Κάλο ήταν Μεξικάνα ζωγράφος (1907 – 1954). Τα έργα της έχουν ζωηρά χρώματα, με στυλ που επηρεάστηκαν από τους πολιτισμούς των ιθαγενών του Μεξικού αλλά και από τα Ευρωπαϊκά ρεύματα, όπως τον Ρεαλισμό, τον Συμβολισμό και τον Σουρεαλισμό.

Από τα 143 έργα ζωγραφικής που φέρουν την υπογραφή της, τα 55 είναι αυτοπροσωπογραφίες που ενσωματώνουν συχνά συμβολικές απεικονίσεις των σωματικών και ψυχολογικών της τραυμάτων, αλλά και σημαντικά γεγονότα της ζωής της. Στην ηλικία των έξι αρρώστησε από πολιομυελίτιδα, με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να είναι μικρότερο από το άλλο και ημιπαράλυτο. To 1925, στα 18 ένα τραμ συγκρούστηκε με το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Υποβλήθηκε σε μεγάλο αριθμό εγχειρήσεων και έκτοτε η ζωή της σημαδεύτηκε από πόνο και θλίψη.

Το 1926, ενώ ανάρρωνε από το ατύχημα η Φρίντα Κάλο ξεκίνησε μαθήματα ζωγραφικής. Το 1929 έδειξε τη δουλειά της στον Ντιέγκο Ριβέρα, τον οποίο είχε γνωρίσει στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Μεξικού που σύχναζε. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκαν. Ο Ριβέρα ήταν ήδη αναγνωρισμένος ζωγράφος και οι τοιχογραφίες του είχαν μεγάλη ζήτηση στις Η.Π.Α.. Το ζευγάρι μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο και αργότερα στο Ντητρόιτ.

Κατά τη διάρκεια της ζωής της η Φρίντα Κάλο ήταν κυρίως γνωστή ως γυναίκα του Ριβέρα και όχι ως ξεχωριστή καλλιτέχνης. Το 1938 ο Αντρέ Μπρετόν γνώρισε την Κάλο και τον Ριβέρα κατά το ταξίδι του στο Μεξικό. Εκείνος εντυπωσιάστηκε από τη δουλειά της, την κάλεσε να πάρει μέρος στην έκθεση μαζί με άλλους σουρρεαλιστές ζωγράφους και οργάνωσε μια έκθεση της προσωπικής της δουλειάς στο Παρίσι. Εκείνη ωστόσο τόνισε πως οι πίνακές της δεν ήταν όνειρα, αλλά η δική της πραγματικότητα.

Στη διάρκεια της ζωής της πραγματοποίησε τρεις μόνο εκθέσεις: στο Παρίσι, στη Νέα Υόρκη και στο Μεξικό. Το Γαλάζιο Σπίτι της Φρίντα Κάλο (ισπανικά:La Casa Azul) όπου έζησε και δούλεψε στην Πόλη του Μεξικού είναι πλέον μουσείο, στο οποίο εκτίθενται προσωπικά της αντικείμενα.

Το 2010, η κυβέρνηση του Μεξικού, σε αναγνώριση της συνεισφοράς της Φρίντα Κάλο αλλά και του Ντιέγκο Ριβέρα απεικόνισε τα πρόσωπά τους στις δύο όψεις του χαρτονομίσματος των 500 πέσος, στην έκδοση για τον εορτασμό της 200ής επετείου της ανεξαρτητοποίησης της χώρας και της 100ής επετείου της Μεξικανικής Επανάστασης. Επίσης, έργα της έχουν τοποθετηθεί στα γραμματόσημα των Ηνωμένων Πολιτειών.

ΠΗΓΗ: art class project

Μάθαμε για τη ζωή της ζωγράφου μέσα από φωτογραφικό υλικό και βίντεο.

Παρατηρήσαμε προσεχτικά τα έργα της, ιδιαίτερα οι προσωπογραφίες παρέα με τα ζωάκια της μας άρεσαν πολύ. Παρατηρήσαμε επίσης ότι σε καμία από τις φωτογραφίες και τα πορτρέτα της δε χαμογελά. ίσως γιατί όπως θεωρούσε η ίδια δεν είχε ωραίο χαμόγελο , ίσως γιατί ήταν πολύ πονεμένη.

Περιηγηθήκαμε στο σπίτι της ζωγράφου.

εικονική περιήγηση στο Γαλάζιο σπίτι

Φτιάξαμε τα πορτρέτα μας- μάσκες σαν της Φρίντα με λουλούδια από γκοφρέ εν όψει της Πρωτομαγιάς.

Τα κορίτσια έγιναν Φρίντες και τα αγόρια μεξικανοί με το γαρύφαλο στο αυτί.

Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε ομαδικά το γαλάζιο σπίτι -μουσείο με τον κήπο και τα κατοικίδια του. Γράψαμε και το απόφθεγμα που μας άρεσε περισσότερο :

"Πόδια; Τι τα θέλω τα πόδια αφού έχω φτερά για να πετάξω!!

Συνδέσαμε τη ζωή της Φρίντας με το βιβλίο: Πώς είναι ο κόσμος;

Ένα βιβλίο έργο τέχνης λέξεων και εικόνων για το αέναο ταξίδι του ανθρώπου προς τη γνώση.

Γύρεψα να μάθω πώς είναι ο κόσμος.

Ρώτησα τον σοφό, μα δε μου απάντησε.
Ρώτησα την πέτρα: «Πώς είναι ο κόσμος;».
«Σκληρός» μου είπε. «Μα με τα χρόνια λειαίνεται».
«Ο κόσμος είναι βαθύς. Πρέπει να σκάψεις» ψιθύρισε το χώμα.
Κι είπε το δέντρο: «Ο κόσμος είναι γερά ριζωμένος. Μη φοβάσαι. Ξαπόστασε».

Στη συνέχεια με αφορμή το βιβλίο δημιουργήσαμε ομαδικά ένα εικαστικό έργο με την τεχνική του κολάζ, χρησιμοποιώντας υλικά από τη φύση όπως: πέτρες, άμμο, κοχύλια, καρπούς κ.λ.π., αξιοποιώντας τα στοιχεία του βιβλίου ( βουνό, λίμνη, πεταλούδακ.λ.π.). Τα παιδιά σκέφτηκαν....πειραματίστηκαν με διαφορετικά υλικά φυσικά και μη, συνεργάστηκαν.....