Στην επόμενη δραστηριότητα αναφερόμαστε στο σπουδαίο κρητικό ποιητή και λογοτέχνη Ν.Καζαντάκη και πως έβλεπε τη μητέρα όταν όταν ήταν παιδί διαβάζοντας ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Αναφορά στο Γκρέκο.
Ποτέ
δεν είχα δει τη μητέρα μου να γελάει· χαμογελούσε μόνο, και τα βαθουλά μαύρα
μάτια της κοίταζαν τους ανθρώπους γεμάτα υπομονή και καλοσύνη. Πηγαινοέρχονταν
σαν πνέμα αγαθό μέσα στο σπίτι, κι όλα τα πρόφταινε ανέκοπα κι αθόρυβα, σαν να
‘χαν τα χέρια της μιαν καλοπροαίρετη μαγική δύναμη, που κυβερνούσε με καλοσύνη
την καθημερινήν ανάγκη.
Μπορεί
και να ‘ναι η νεράιδα, συλλογιζόμουν κοιτάζοντάς την σιωπηλά, η νεράιδα που λεν
τα παραμύθια, και κινούσε το παιδικό μυαλό μου η φαντασία να δουλεύει: μια
νύχτα ο πατέρας μου, περνώντας από τον ποταμό, την είδε να χορεύει στο φεγγάρι,
χίμηξε, της άρπαξε το κεφαλομάντηλο, κι από τότε την έφερε στο σπίτι και ψάχνει
να βρει το κεφαλομάντηλο, να το ρίξει στα μαλλιά της, να γίνει πάλι νεράιδα και
να φύγει.
Την
κοίταζα να πηγαινοέρχεται, ν’ ανοίγει τα ντουλάπια και τις κασέλες, να
ξεσκεπάζει τα πιθάρια, να σκύβει κάτω από το κρεβάτι, κι έτρεμα μην τύχει και
βρει το μαγικό κεφαλομάντηλο της και γίνει άφαντη.
– Νίκος Καζαντζάκης,
Αναφορά στον Γκρέκο, 1961
Στη συνέχεια με τη βοήθεια της μουσικής ζωγραφίζουμε τη δικιά μας μαμά έτσι όπως τη φανταζόμαστε και όπως φαίνεται στα δικά μας μάτια...
βασίλισσα...νεράιδα... τούρτα....κ.λ.π.
Οι κατασκευές μας -τα φετινά δωράκια για τη μαμά μας!
Οι κάρτες μας!!!💓💔💖💗
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου