Συλλέκτες γραμμάτων

 Διαβάζουμε το υπέροχο βιβλίο ΣΥΛΛΕΚΤΗΣ ΛΕΞΕΩΝ του Peter Reynolds, μια ιστορία για τη δύναμη που κρύβουν οι λέξεις και για τον αντίκτυπο που μπορεί να έχουν όταν τις μοιραζόμαστε με τους άλλους.

Ακολουθεί συζήτηση πάνω στην ιστορία και στη συνέχεια προσπαθούμε να βρούμε και να γράψουμε στον πίνακα  όσες περισσότερες λέξεις μπορούμε όπως ο ήρωας της ιστορίας.

1.ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Λέξεις : 

• ΜΙΚΡΕΣ: ναι, όχι, γάλα, μάτι, μύτη, εδώ, λέω κ.α.
• ΜΕΓΑΛΕΣ: ουρανοξύστης, οδοντίατρος, πινεζοβροχή,  σκουληκομυρμηγκότρυπα κ.α.
• ΓΛΥΚΕΣ: καρδούλα μου, γλυκούλης, σ'αγαπώ κ.α.
• ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΕΣ: φάντασμα, τέρας, σκοτάδι, στοιχειωμένος, σκορπιός κ.α.
• ΛΥΠΗΤΕΡΕΣ: μοναξιά, στεναχωριέμαι, κλαίω, δάκρυα κ.α.
• ΧΑΡΟΥΜΕΝΕΣ: αστείο, γελώ, διακοπές, ήλιος, κ.α.
• ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΕΣ: ουράνιο τόξο, πολύχρωμος κ.α.
• ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΕΣ: σκορδοσκαρφαλωτής, φασουλογεμιστός, γατόσουπα κ.α.

2.ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

Κάθε παιδί σχεδιάζει το αρχικό γράμμα από το όνομα του με όποιο τρόπο επιλέξει π.χ. με ζωγραφική κολάζ, κ.λ.π.

Βρίσκει ένα αντικείμενο το οποίο να ξεκινάει με το ίδιο γράμμα του ονόματος του, το φέρνει στην τάξη ή το φωτογραφίζει.

Γράφει ένα μικρό ποιήμα ή  μια ιστορία για αυτό το αντικείμενο.

Έτσι γινόμαστε κι εμείς συλλέκτες γραμμάτων...και γράφουμε το δικό μας βιβλίο!👍

ΣΥΛΛΕΚΤΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ

Click to read this book, made with Book Creator

https://read.bookcreator.com

 Με αφορμή το συγκεκριμένο βιβλίο αναφέρουμε στα παιδιά το θρύλο σχετικά με το Διονύσιο Σολωμό και τη γλώσσα. Ο ποιητής που αγόραζε λέξεις!

"Ήταν ένας ποιητής κάποτε, 

τον περασμένο αιώνα, 

ποιητής σπουδαίος

Έλληνας ήταν

αλλά μεγάλωσε και ζούσε στην Ιταλία

Μια μέρα λοιπόν έμαθε, ότι οι Έλληνες που ζούσαν σκλαβωμένοι στους Οθωμανούς 

 

Πήραν τα όπλα

Να πολεμήσουν

Ξύπνησε τότε μέσα του

Η ξεχασμένη πατρίδα

Τα παιδικά του χρόνια στο νησί

Η μορφή της μάνας του 

Που ζούσε ακόμα εκεί

Δεν μπορούσε να ησυχάσει

Περπάταγε και παραμιλούσε

Κάθε νύχτα έβλεπε στον ύπνο του τη μάνα του

Νύφη ντυμένη στ' άσπρα

Να τον καλεί

.

την άλλη μέρα, μ' ένα καράβι από τη Βενετία

Γύρισε στην Ελλάδα

Στη Ζάκυνθο

Στο νησί του

Ξαναβρήκε τα πρόσωπα 

Τα χρώματα, τις μυρουδιές

Το πατρικό του

Αλλά δεν ήξερε τη γλώσσα

Ήθελε να τραγουδήσει την επανάσταση

Αλλά δεν ήξερε τη γλώσσα της μάνας του

Άρχισε τότε να τριγυρίζει στις γειτονιές, στα χωράφια, στα ψαροχώρια

Καταγράφοντας τις λέξεις που άκουγε

Και πληρώνοντας κάθε λέξη που δεν ήξερε

Η φήμη έτρεξε παντού: «Ο ποιητής αγοράζει λέξεις» 

Από τότε, όπου πήγαινε

Μαζεύονταν φτωχοί απ' όλο το νησί

Μεγάλοι και παιδιά

Πολιορκώντας τον για να του πουλήσουν λέξεις

.

΄Αβυσσο 

Μοσκοβολισμένη

Δροσιά

Πηγή

Αηδόνια

Ουρανός

Κύμα

Λίμνη

Άγνωρον

Ευωδίζει

Αλαφρωίσκιωτο

.

Αλαφρωίσκιωτε καλέ, πες μου απόψε τι είδες; 

Νύχτα γεμάτη θάματα

Νύχτα σπαρμένη μάγια

.

Έτσι έγραψε τον ύμνο στην Ελευθερία 

Βέβαια έγραψε κι άλλα ποιήματα

Κι ένα μεγάλο ατέλειωτο ποίημα 

Που το ονόμασε «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» 

Όλη την υπόλοιπη ζωή του

Προσπαθούσε να το τελειώσει

Αλλά δεν πρόλαβε

Του λείπανε λέξεις."

 

Ο μονόλογος του Αλέξανδρου για τον Διονύσιο Σολωμό

Από το «Αιωνιότητα και μια μέρα» του Θεόδωρου Αγγελόπουλου