Πώς αισθάνεται η Μόνα Λίζα;

 Στα πλαίσια του προγράμματος - Γνωρίζω το σώμα μου μέσα από την τέχνη- προσεγγίζουμε  το διασημότερο έργο ζωγραφικής του κόσμου --τη Μόνα  Λίζα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι-- για να δουλέψουμε με  τα συναισθήματα μας.

Αρχικά παρουσιάζουμε τον πίνακα στα παιδιά και συζητάμε γι΄ αυτόν.

Περιγράφουμε αυτό που βλέπουμε...👀.   μια κοπέλα με μακριά  σγουρά, μαλλιά, που κάθεται και έχει σταυρωμένα τα χέρια της. Φοράει φόρεμα, αλλά είναι παλιάς εποχής. Δεν έχει κραγιόν και χαμογελάει. Επίσης αναφερόμαστε στα χρώματα του πίνακα  που είναι σκούρα....

 Στη συνέχεια εξηγούμε  με απλά λόγια την ιστορία του πίνακα:

 Ο ζωγράφος που ζωγράφισε αυτόν τον πίνακα ονομάζεται Λεονάρντο Ντα Βίντσι, και του έδωσε το όνομα Μόνα Λίζα ή αλλιώς Τζοκόντα. Είναι ένα πορτρέτο, δηλαδή δε φαίνεται όλο το σώμα, ζωγραφισμένο σε ξύλο....Τώρα βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι. Όμως  ο Ντα Βίντσι ζωγράφισε τον πίνακα  κατόπιν παραγγελίας. Δηλαδή  εκείνη την εποχή οι ζωγράφοι μπορούσαν να ζωγραφίσουν ότι  ήθελαν οι πελάτες. ΄Ετσι λοιπόν ένας πλούσιος έμπορος παρήγγειλε στον Ντα βίντσι να ζωγραφίσει τη γυναίκα του τη Μόνα Λίζα, για της κάνει δώρο  για τη γέννηση του γιού τους. Επίσης το χαρακτηριστικό του πίνακα ,που τον έκανε διάσημο σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι τα μάτια της Μόνα  Λίζα. Φαίνεται ότι μας κοιτάζει από όποια γωνία κι αν τον δούμε.......κάνουμε το πείραμα και επιβεβαιώνεται.......καταπληκτικό!!!!👍👍 Αυτό θα πει καλλιτέχνης!!! 

Επίσης το αινιγματικό της χαμόγελο γίνεται αφορμή για να  μιλήσουμε για τα συναισθήματα μας. Πώς νιώθει άραγε η Μόνα Λίζα; Χαρά, λύπη, θυμό, απογοήτευση, φόβο κ.λ.π.😀😂😖

Για να προσεγγίσουμε το θέμα των συναισθημάτων  μας βοηθάει η  μουσική.🎵🎵 Αποφασίζουμε να δουλέψουμε με τρία βασικά συναισθήματα: τη χαρά, τη λύπη και το θυμό.....Επιλέγουμε τρία μουσικά κομμάτια ,που το καθένα αντιπροσωπεύει ένα συναίσθημα.

Για τη ΧΑΡΑ.........

Με τη συνοδεία της μουσικής κινούμαστε στο χώρο κάνοντας χαρούμενες κινήσεις και  γκριμάτσες....χοροπηδάμε, γαργαλάμε ο ένας τον άλλο, γελάμε, χαιρετάμε, παίζουμε........

Για τη ΛΥΠΗ......

Αντίστοιχα κινούμαστε με βαριά, αργά βήματα, σκυφτούς ώμους, κλαίμε........

Για το ΘΥΜΟ.....

Κάνουμε  γκριμάτσες θυμού, κινήσεις μάχης, κ.λ.π.

Στη συνέχεια συνδέουμε το κάθε συναίσθημα με ένα χρώμα. Μετά από συζήτηση αποφασίζουμε να δώσουμε το κίτρινο χρώμα στη χαρά, το κόκκινο στο θυμό, και το μαύρο στη λύπη. Χωριζόμαστε σε τρεις ομάδες. Η κάθε ομάδα κάθεται πάνω σε ένα ύφασμα με το αντίστοιχο χρώμα. Η κίτρινη ομάδα- της χαράς- στο κίτρινο ύφασμα. Η κόκκινη ομάδα- του θυμού- στο κόκκινο ύφασμα. Η μαύρη ομάδα- της λύπης- στο μαύρο ύφασμα. Η κάθε ομάδα σηκώνεται και κινείται στο χώρο όταν ακούσει τη μουσική που αντιστοιχεί στο συναίσθημα της, κάνοντας τις σχετικές γκριμάτσες, όπως είχαμε ορίσει από πριν.

Μετά το παιχνίδι αποτυπώνουμε τα συναισθήματα μας στο χαρτί......

Κάθε ομάδα ζωγραφίζει με το χρώμα της  πράγματα που αντιστοιχούν στο συναίσθημα της.

ΧΑΡΑ.....ήλιος,λουλούδια,παιδάκια,καρδούλες.!!!

ΛΥΠΗ......παιδάκια που κλαίνε, ήλιος που έχει στεναχωρηθεί και μαύρισε η καρδιά του!

ΘΥΜΟΣ....άνθρωποι που κάνουν πόλεμο!

Φτιάχνουμε με πλαστελίνη τις εκφράσεις των συναισθημάτων στα πλαστικοποιήμενα  προσωπάκια. που παίζουμε στις ελεύθερες......

Παίζουμε και με τις αυγοφατσούλες μας.........(κάρτες συναισθημάτων ...βρες το άλλο μισό)

Συγκρίνουμε τη Μόνα Λίζα του Ντα βίντσι με τη Μόνα Λίζα του Μποτέρο. Βρίσκουμε ομοιότητες και διαφορές.........

Τέλος  κάνουμε το ατομικό φύλλο εργασίας...Πώς αισθάνεται τελικά η Μόνα Λίζα;

Ακούγοντας ταυτόχρονα τη μουσική του Μάνου Χατζηδάκη: ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΗΣ ΤΖΟΚΟΝΤΑ!!!!

χαρά 😀😀😀

λύπη 😂😂😂

θυμός 😠😠😠

 Επειδή μας άρεσε πολύ, μαθαίνουμε κι άλλες ιστορίες για τη Λίζα από την κυρία Βλεφαρίδου.