Ένα σκιάχτρο μα τι σκιάχτρο

 Μιλώντας για το φθινόπωρο ,κάνουμε αναφορά στο σκιάχτρο. Τα σκιάχτρα ήταν  ομοιώματα ανθρώπων  φτιαγμένα από στάχυα, παλιόρουχα και κουρέλια, που έστηναν οι γεωργοί στα χωράφια και τα σπαρτά τους για να φοβίζουν τα πουλιά.🎃🎃

Αφού παρατηρήσουμε την εικόνα και εξηγήσουμε τη χρήση του σκιάχτρου τα παλιά χρόνια, διαβάζουμε την παρακάτω ιστορία( σε πιο απλή γλώσσα).

Το σκιάχτρο του χωραφιού

Διήγημα

 

Γεώργιος Βιζυηνός

Ο Μπαρμπαστάθης έσπειρε εις το χωράφι του δια να φυτρώσουν στάχυα, να μεγαλώσουν, να μεταστώσουν, να κιτρινίσουν. Και έπειτα να τα θερίση και τα αλωνίση ο Μπαρμπαστάθης, να βάλη το σιτάρι εις τα σακκιά, να το πάγη εις τον μύλο, να του τ’ αλέση ο μυλωνάς˙ να το πάγη αλεσμένο αλεύρι εις το σπίτι του με το γάιδαρό του, να το ζυμώσει η κυρά Στάθαινα, να κάμη πήτες και ψωμιά και να φάγουν τα παιδάκια του.

Αλλά τα πουλιά δεν ηξεύρουν διατί το έσπειρε το σιτάρι ο Μπαρμπαστάθης. Νομίζουν ότι το έσπειρε δι’ αυτά. Και πετούν λοιπόν μέσα εις το χωράφι και τρώγουν όσον ημπορούν.

Ο Μπαρμπαστάθης όμως δεν είναι διόλου ευχαριστημένος. Και δια να μην του τρώγουν τα πουλιά το σιτάρι του, έβαλε μέσα εις το χωράφι του ένα φύλακα.

Από μακράν με αυτό το φόρεμα και το καπέλο ομοιάζει με κύριο… αλλά πολύ κακονδυμένο κύριο.

Αλλά τι νομίζετε; Εφοβήθησαν τα πουλιά;

Τα πονηρά εκατάλαβαν, ότι ο φύλακας εκείνος είναι ψεύτικος και πετούν άφοβα εις το χωράφι. Ένα μάλιστα υπήγε κι’ έκαμε την φωλέα του μέσα εις την τσέπη του κυρίου. Ανέβη και εις το κλαδάκι που βγαίνει από το καπέλο του και κοιτάζει τα μικρά του.

Ο Μπαρμπαστάθης, όταν ήλθε εις το χωράφι του, τα είδε και εχαμογέλασε. Αλλά δεν υπήγε να κρημνίση την φωλέα του και να σκοτώση τα μικρά, ούτε παραμόνευε την μητέρα των με το τουφέκι, να την σκοτώση.

Ο Μπαρμπαστάθης είναι καλός άνθρωπος και τα λυπάται τα πουλιά. Γι’ αυτό και ο Θεός θα του δώση πολύ στάρι. Όσο και αν φάγουν τα πουλιά, θα μείνη και πάλι πολύ να πάγη εις το σπίτι του, να ζυμώσει πήτες και ψωμί η κυρά Στάθαινα και να φάγουν τα παιδιά του.

 

Κάνουμε την ανάλογη συζήτηση για τη στάση του Μπαρμπαστάθη απέναντι στα πουλιά......

Φτιάχνουμε  το δικό μας σκιάχτρο.......ακολουθώντας το πρότυπο.

Παίζουμε και το παρακάτω μουσικοκινητικό παιχνίδι:🎵🎵

 Παίζουμε και ένα παιχνίδι με μανταλάκια-ρούχων.....!!!!

Ένα παιδί είναι όρθιο με τα χέρια-πόδια ανοιχτά και παριστάνει το σκιάχτρο. Το άλλο παιδί  προσπαθεί να  πιάσει-καρφιτσώσει τα μανταλάκια στα ρούχα του παιδιού-σκιάχτρου μέσα σε καθορισμένο χρόνο. 

Μπορούμε π.χ. να δώσουμε 20 μανταλάκια και να βάλουμε χρονόμετρο, για να δούμε πόσα μανταλάκια κατάφερε να βάλει...Επίσης μπορούμε να το κάνουμε πιο ανταγωνιστικό. Χωριζόμαστε σε δυο ζευγάρια παιδιών. Το ένα παιδί παριστάνει το σκιάχτρο, το άλλο το ντύνει....Δίνουμε ίσο αριθμό από μανταλάκια στην κάθε ομάδα. Μόλις αρχίσει η μουσική αρχίσουν να ντύνουν το σκιάχτρο τους. Όταν σταματήσει η μουσική, τελειώνει ο χρόνος. Μετράμε πόσα μανταλάκια κατάφερε να βάλει η κάθε ομάδα...

Δοκιμάστε το .....αρέσει πολύ!!!

Τέλος σας προτείνω το πολύ ωραίο βιβλίο του Ε.Τριβιζά ¨ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΣΚΙΑΧΤΡΟΥ¨.

Ο κυνηγός ο Κυρ-Δίκανος έφτιαξε μια μέρα ένα σκιάχτρο με ένα ξεφτισμένο ψάθινο καπέλο της κακιάς ώρας, για να τρομάζει τα πουλιά που ρήμαζαν τον λαχανόκηπό του. “Είσαι ένα σκιάχτρο και τίποτα περισσότερο”, είναι το…δώρο του δημιουργού στο σκιάχτρο του.
Πηγαίνει στο καφενείο ο Κυρ-Δίκανος και τα πουλιά επισκέπτονται το λαχανόκηπο και το σκιάχτρο που ήδη νιώθει απέραντη μοναξιά, εγκλωβισμένο στο ρόλο της μοίρας του και της απαράβατης αποστολής του. Γνωρίζονται και τα πουλιά αντιλαμβάνονται ότι το σκιάχτρο δεν είναι κακό (ο Τιτιβούε του δίνει μάλιστα το όνομα Αχυρούλης) αφού τους μιλά γλυκά και τα γλιτώνει από παγίδες του κήπου που έχει στήσει ο κυνηγός.

Σύντομα, ο Αχυρούλης θα τους αποκαλύψει τη βαθιά επιθυμία του. “Θέλω να πετάξω σαν κι εσάς”. Τα πουλιά, οι μαέστροι των φτερών, το επιμορφώνουν με τις ώρες και προσπαθούν να οδηγήσουν το σώμα του στο πέταγμα. Προσπάθειες επί προσπαθειών αλλά το αποτέλεσμα πάντα το ίδιο. Μόνο τα πουλιά πετούν.

Το σκιάχτρο δεν είναι αναποτελεσματικό μόνο στο πέταγμά του αλλά και στην βασική του δουλειά, την αποστολή του να διώχνει τα πουλιά. Ο Κυρ-Δίκανος με τους φίλους του τους κυνηγούς, εν μέσω μιας παρτίδας τάβλι στο καφενείο, αρχίζουν να υποψιάζονται ότι κάτι δεν πάει καλά αφού τα πουλιά του ρημάζουν τον κήπο και οι παγίδες του δεν πιάνουν μήτε πουλιά μήτε κουνούπια. Έτσι, στήνει τη δική του παγίδα υποδυόμενος ο ίδιος ένα άλλο σκιάχτρο. Πλησιάζει τον Αχυρούλη, τον παγιδεύει και με τη συνεργασία των φίλων κυνηγών τον πιάνουν και τον οδηγούν σε δίκη, καταδίκη και φυλάκιση. Λίγο πριν εκτελεστεί, ο Αχυρούλης, θα καταφέρει να αρθρώσει την τελευταία του επιθυμία. Το όνειρό του. Και θα είναι αυτό που θα το οδηγήσει σε κάτι που κανείς δεν περίμενε. 

Ένα σκιάχτρο. Ένα ομοίωμα ανθρώπου ζητεί να ξεκολλήσει από τη γη και να ξαναστήσει τον εαυτό του όπως τον ονειρεύεται: να πετάξει όπως τα πουλιά που κανονικά πρέπει να τρομάζει, να υπάρξει πέρα από εκεί που το φαντάζεσαι καρφωμένο κι ακίνητο. Να ζήσει πέρα από το προφανές που του δόθηκε γραφτό, τετελεσμένο.
Θα μαραζώσει. Θα ονειρευτεί. Θα χαμογελάσει. Θα πιστέψει. Θα παλέψει. Κι αφού όλα αυτά τα κάνει ξανά και ξανά με μπερδεμένη σειρά, στο τέλος θα κρατήσει την απογείωσή του στην καινούρια του ζωή, αυτή που το ίδιο διάλεξε και ζήτησε.

Ο Ευγένιος Τριβιζάς στήνει αριστοτεχνικά δύο πράξεις, 15 σκηνές και 21 ήρωες και απογειώνει το σκιάχτρο που ζει εντός μας, το όνειρο που ανασαίνει και πνίγεται προτού βγει στην επιφάνεια. Γιατί κανένας δεν πρέπει να ζει στις προφανείς σκιάσεις που φτιάχνουν οι ήλιοι που τοποθέτησαν στον ουρανό του. Κανείς δεν πρέπει να παγιδεύεται μέσα στους αναμενόμενους ρόλους που του κουμπώνουν κοστούμι.

Χαρακτηριστικά χρώματα και μορφές με το ιδιαίτερο ύφος του Αλέξη Κυριτσόπουλου. Ένα εξώφυλλο, εννέα ολοσέλιδες ζωγραφιές και αρκετά ακόμα ασπρόμαυρα σκίτσα  στις 95 σελίδες του βιβλίου ζωντανεύουν το σκιάχτρο και το όνειρό του και συνθέτουν εκείνο το μοναδικό παράλληλο σύμπαν του γνωστού εικονογράφου που αναπνέει μπροστά μας. Ζωγραφιές που ζουν στη δική τους αυτονομία καθεμιά την ίδια ώρα που σκαρφαλώνουν στους διαλόγους του έργου και σου αποκαλύπτουν τα χρώματά τους.

Το όνειρο του σκιάχτρου, όνειρό σας…